ایام سوگواری سالار شهیدان حسین بن

 علی تسلیت باد

برگزاری جشنواره غذا در تاریخ ۰۵/۰۳/۹۰ با

 شرکت تعدادی از اعضاء کتابخانه و اهداء جایزه به نفرات

 اول تا سوم برگزیده همچنین در این مراسم از دونفر از

 اعضای نمونه خانم با اهداء لوح تقدیر و هدیه قدردانی شد. 

معلمي شغل نيست؛ معلمي عشق است. اگر به عنوان شغل انتخابش کرده اي، رهايش کن و اگر عشق توست مبارکت باد. (شهید رجایی )

اوست خدایی که در میان مردم درس نخوانده پیامبری از خودشان مبعوث کرد تا آیاتش را بر آنها بخواند وآنها را تزکیه کند وکتاب وحکمت بیاموزد . (سوره مبارکه جمعه ، آیه 2 )

تعليم و تعلم از شئون الهي است و خداوند، اين موهبت را به پيامبران و اولياي پاک خويش ارزاني کرده است تا مسير هدايت را به بشر بياموزند و چنين شد که تعليم و تعلم به صورت سنت حسنه آفرينش  درآمد. معلم، ايمان را بر لوح جان و ضميرهاي پاک حک مي کند و نداي فطرت را به گوش همه مي رساند. همچنين سياهي جهل را از دل ها مي زدايد و زلال دانايي را در روان بشر جاري مي سازد.در اين مسير مقدس ، بزرگاني همچون علامه شهيد استاد مرتضي مطهري گام نهاده اند که نامشان بر تارک زمان مي درخشد . شهيد مرتضي مطهري  يكي از آن معلمان راستين است كه با نگاه  تركيبي  به همه معارف بشري نظر مي كند و   تمامی تلاشهاي علمي و عملي را  مقدمه اي براي عبادت مي داند و با شهادت، عبادت عملي و علمي خود را كامل مي سازد . به همين مناسبت روز شهادت اين بزرگ مرد فرزانه را روز معلم ناميدند .

۲ - فرصتهایی که در آنها ذهن شما خلاق است از دست ندهید.

۳ - یک دفترچه یادداشت به همراه داشته باشد.

۴ - از افکار دیگران بهره بجویید.

۵ - تغییراتی در محیط اطراف خود ایجاد کنید.

۶ - به تواناییهای خود اتکا کنید.

۷ - در حیطه کاری خود به فعالیت بپردازید.

۸ - به ذهن خود آزادی عمل دهید.

سپس دانه گندمی از آن برداشت و گفت: و این دانه گندم هم فلان عالم است و شروع کرد به تعریف از خود! خبر به گوش آن عالم فرزانه رسید. فرمود به او بگویید: آن یک دانه هم خودش است! من هیچ نیستم!

کفش هایش انگشت نما شده بود و جیبش خالی!

یک روز دل انگیز بهاری از کنار مغازه ای می گذشت٬ مایوسانه به کفش ها نگاه می کرد و غصه نداشتن بر همه وجودش چنگ انداخته بود. ناگاه! جوانی کنارش ایستاد٬ سلام کرد و با خنده گفت: چه روز قشنگی!

مرد به خود آمد٬ نگاهی به جوان انداخت و از تعجب دهانش باز ماند! جوان خوش سیما و خنده بر لب٬ پا نداشت٬ پاهایش از زانو قطع بود! مرد هاج و واج٬ پاسخ سلامش را داد٬ سر شرمندگی پایین آورد و عرق کرده٬ دور شد.

لحظاتی بعد٬ عقل گریبانش را گرفته بود و بر او نهیب می زد که: غصه می خوردی مه کفش نداری و از زندگی دلگیر بودی٬ دیدی آن جوان را که پا نداشت٬ اما خوشحال بود از قسمتش

انقلاب ما انفجار نور بود

کتابخانه عمومی فردوسی: فرارسيدن روزهاي سالگرد وفات حضرت محمد مصطفي(ص) و شهادت مظلومانه سبط اكبر پيامبر، امام حسن مجتبي(ع) و شهادت غريبانه هشتمين پيشواي معصوم، حضرت امام علي بن موسي الرضا(ع)، بر تمامي مسلمان تسليت باد.

رسول گرامى و اهل بيت وى، مظهر تامّ اسماى الهى و آيينه تمام نماى صفات جمال و جلال حقّ اند. آنان، پيشوايان بشر به سوى فضايل و ارزش هاى متعالى انسانى و الهى اند و آشنايى با ابعاد گوناگون شخصيت و زندگى اين رهبران الهى، بهترين توشه سالكان راه حقيقت و پاكبازان طريقِ سعادت و كمال است.
زندگى پيامبر اسلام و ائمه هدا(عليهم السلام) داستان انسان هاى پاك و به كمال رسيده اى است كه براى هر پوينده اى، راهى هموار و مستقيم به سوى حقيقت را نشان مى دهد، و زندگى پرفراز و نشيب و سراسر صلابت و جاودانگى آنان، مى تواند همه ابعاد و شئون مختلف حيات انسان كامل را تأمين نمايد. 
  اين روزها ايام سالگرد وفات حضرت محمد مصطفي(ص) است كه بناي ستم و بيدادي را كه بر فرزند آدم مي‌رفت برانداخت و نواي خوش قسط و عدل را در جهان طنين‌‌افكن‌ ساخت؛ بزرگمردي كه در پيشگاه انسانيت، سرود توحيد سر داد. با ظهورش پابرهنگان و آنانكه اربابان بيداد به استضعافشان كشانده‌ بودند، گوهر آزادگي و حريت را در آغوش كشيدند. او از جهان رفته است اما ديري نخواهد پاييد كه واپسين حجت توحيد بر انسان عرضه مي‌گردد تا مومنان آفاق در پرتو خورشيد اسلام، شاهد غروب بتان باشند. در چهاردهمين قرن از ظهور  حضرت محمد مصطفي(ص) كه جهان بشري پرشور و شرتر از پيش گرديده، نداي بلند توحيد كه از گلوي پاك آخرين پيامبر خدا برخاست هنوز در پهنه كره‌ خاكي طنين‌انداز است و امت او در روز وفاتش پيام وحدت خويش را در مأذنه‌هاي رفيع و شكوهمند اسلام به گوش جهانيان مي‌رسانند.
اين ايام همچنين سالروز شهادت سبط اكبر پيامبر، امام حسن مجتبي(ع) است كه در روزهاي طوفاني صدر اسلام همچون بازويي پرتوان در كنار پدر بزرگوارش و نيز در دوران زمامداري كوتاه خودش از كيان اسلام و مسلمين دفاع كرد ولي نيرنگ منافقان و دشمنان اسلام كه لباس دوستي دين و امارت مسلمين را به دروغ بر تن كرده بودند، از كاسه زهرآگين دشمن خانگي بيرون آمد و دومين شهيد امامت به جهان اسلام تقديم شد.
همچنين در ايام غمبارِ سالگرد شهادت غريبانه و مظلومانه امام علي بن موسي الرضا(ع)، آن امام همام را اينگونه خطاب قرار مي‌دهيم كه اي امامِ غريب! اي قبله‌يِ آمالِ مشتاقان ِِِخوشنودي و رضا! هنگامي كه نقشِ گنبدِ پر نورِ تو در پرده‌يِ چشمانمان مي‌افتد، آميزه‌اي از احساس تعالي و شكوه در قلب‌‌هايمان مي‌نشيند. نقشي كه محبت و دوستيِ تو را پيوسته در رگانمان به دوردست‌ترين منافذِ جسم و جان مي‌رساند و حاصل اين پيوند چيزي نيست جز فروزان‌تر شدن ِآتشِ عشقِ ولايتِ تو كه به مثابه‌يِ ميراثي پرارج در سينه‌هايمان جاويد شده ‌است.

 کتابخانه عمومی فردوسی ايام سالگرد رحلت حضرت ختمي مرتبت، محمد بن عبدالله(ص) و شهادت دومين پيشواي معصوم مذهب تشيع حضرت امام حسن مجتبي(ع) و شهادت عالم آل محمد(ص) حضرت امام علي بن موسي الرضا(ع) را به عموم ملت مسلمان ايران تسليت عرض نموده و از خداوند متعال مسئلت مي‌نمايد همه ما را از پيروان و رهپويان طريق نبوت و امامت قرار دهد.

شیخ ابوسعید را گفتند:

"فلانی بر روی آب می رود."

گفت سهل است٫ صعوه ای نیز برود."

گفتند: "فلانی در هوا پرد." گفت:" مگسی و زغنه ای می پرد."

گفتند: " فلانی در یک لحظه از شهری به شهری می شود."

شیخ گفت:"شیطان نیز در یک نفس از مشرق به مغرب می شود. این چنین چیزها را بس قیمتی نیست. مرد آن بود که در میان خلق بنشیند و برخیزد و بخسبد و بخورد و در بازار داد و ستد کند و باخلق بیامیزد و یک لحظه از خدای غافل نباشد."

برای فرزندم که از شستن ظرفها شکایت دارد و این یعنی خونه مونده و تو خیابون ول نیست.

برای شلوغی و کثیفی خانه بعد از مهمانی چون یعنی دوستانی دارم که پیشم میان.

برای لباسهایی که کمی برام تنگ شدن چون یعنی غذا برای خوردن دارم.

برای سایه ای که شاهد کار منه جون یعنی خورشید تو زندگیم میتابه.

برای کوه لباسهایی که باید شسته و اتو بشوند چون یعنی رختی برای پوشیدن دارم.

برای زنگ ساعتی که صبح مرا از خواب بیدار میکند چون یعنی هنوز زنده هستم.

و خدا را شکر میکنم برای همکاران و دوستان مهربونی که دارم چون باعث می شوند کار و زندگی برایم باانگیزه و جالب و خوب باشد.

جواب شنیدم: عزیزم!

آنها برای این در تو نیستند که من آنها را بزدایم. بلکه آنها برای این در تو هستند که تو در برابرشان پایداری کنی.

من از خدا خواستم که بدنم را جاودانه سازد.

روح تو جاودانه و بدن تو موقتی است و این بدن برای جاودانگی روح تو کافی است.

من از خدا خواستم به من شکیبایی دهد.

شکیبایی بر اثر سختی ها به دست می آید. شکیبایی دادنی نیست بلکه به دست آوردنی است و باعث رشد توست.

من از خدا خواستم تا به من خوشبختی دهد.

من به تو راه را نشان می دهم. خوشبختی به خودت بستگی دارد که راه را چگونه طی کنی.

من از خدا خواستم تا از دردها آزادم سازد، دردهایی که آهم را درآورده ست.

درد و رنج تو را از خودخواهی ها و پلشتی ها دور کرده و به من نزدیک تر می سازد . آه، اسمی از اسماء من است. هر آه تو، قدمی است به سوی من.

شتاب برای نماز

داوود طایی در راهی می دوید چون علت را از او پرسیدند. گفت:برای آنکه خود را زودتربه نماز برسانم.

گفتند: وقت نماز بسیار است نماز قضا نخواهد شد. داوود گفت: این لشکر که بر در شهر استاده اند

 منتظر من هستند و ترسم قبل از انجام فریضه مرا با خود ببرند. پرسیدند: لشکرها کیستند و کجا هستند؟

گفت: مردگانند که در گورستان منتظرم هستند.

کدوم توپ رو دوست داری؟

فرض کنید زندگی همچون یک بازی است که باید پنج توپ رو در آن واحد در هوا نگه دارید و مانع افتادنشان بر زمین شوید.

جنس یکی از آن توپ ها از لاستیک و مابقی از شیشه! پر واضح است که در صورت افتادن توپ پلاستیکی بر روی زمین دوباره نوسان کرده و بالا خواهد آمد اما آن چهار تا توپ به محض برخورد کاملا شکسته و خرد می شوند.

آن جهار توپ شیشه ای عبارتند از خانواده و سلامتی و دوستان و روح خودتان و توپ پلاستیکی همان کارتان است.

چراغ خود را زخاموشی نگه دار!

آنگاه که غرور کسی را له می کنی

آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران می کنی

آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی

آنگاه که بنده ای را نادیده می گیری

آنگاه که حتی گوشت را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی

آنگاه  که خدا را می بینی و بنده خدا را نادیده می گیری می خواهم بدانم

دستانت را به سوی کدام آسمان دراز می کنی تا برای خوشبختی خودت دعا کنی؟

یا فتح یا شهادت

در فرهنگ عاشورا هم شهادت (فتح) محسوب میشود و هم فتح فراتر از پیروزی نظامی است. بر اساس آموزش قرآنی (احدی الحسینین)مجاهدان راه خدا چه بکشند و چه کشته شوند پیروزند و پیروزی در سایه عمل به تکلیف است. شوق شهادت در اباعبدالله (ع) چنان بود که به فرموده امام باقر(ع) روز عاشورا نصرت اللهی برای آن حضرت نازل شد و میان زمین و آسمان بود. حسین بن علی (ع) را مخیر کردند که پیروز شود یا شهید گردد. وی شهادت و دیدار اللهی را ترجیح داد. آن حضرت کشته شدن را هم پیروزی می دانست چون هم به رستگاری ابدی می رسید هم دین را زنده می کرد. امام حسین (ع) خود فرمود: به خدا سوگند امیدوارم آنچه را خداوند برای ما بخواهد (خیر) باشد چه کشته شویم چه پیروز شویم.

گرچه از داغ لاله می سوزیم/ ما همان سربلند دیروزیم

چون به تکلیف خود عمل کردیم/ روز فتح و شکست پیروزیم...

* سید ابوالقاسم حسینی(ژرفا) - روزنامه قدس ۲۰/۹/۸۹*

پس از اجرای طرح هر تاکسی یک کتابخانه

اتوبوس های مشهد هم کتابخانه می شوند.